به من خيره گشت و آبرويم را هدف تهمتها قرار داد و نقصهاى خود را به گردن من انداخته و از راه مكر و كينه به من طعنه مىزد و از راه فريب قصد كشتن مرا داشت خداوندا همواره من در برابر ايشان تو را به يارى طلبيدم و از دست دشمنانم به تو پناهنده شدم ، زيرا كه به سرعت اجابت و يارى تو اطمينان داشتم و مىدانستم كسى كه در سايهء حمايت تو درآيد هرگز مغلوب نمىشود و هر كه در سنگر يارى تو قرار گيرد سنگ حوادث سرش را نمىشكند ، پس خداوندا مرا به قدرت خود از شرّ جور و ستم دشمن پناه ده ، ( 1 ) خدايا چه بسيار ابر تيره‌اى را كه از من بر طرف كردى و از ابر نعمت خويش باران رحمتت را بر من نازل كردى و در جويبار كرم خويش آب رحمت روان ساختى و لباس عافيت پوشاندى و حوادث و مصايب سخت را بر طرف كردى و رنج و غمهايى را كه از ميان بردى و چه بسيار حسن ظنى را كه به تو داشتم محقّق ساختى و كم‌بوديم را جبران كردى و از لغزشهايم محافظت نمودى و بيچارگيم را بر طرف ساختى ، همهء اينها را از راه انعام و احسان به من عطا كردى در حالى كه من در برابر اين همه محبّت تو در نافرمانى تو فرو رفته بودم ، با وجود اين اعمال ناروايم تو را از اتمام احسانت بازنداشت و مرا از ارتكاب عملى كه باعث خشم توست مانع نشد . خداوندا كسى از آنچه تو به جا آورى حق سؤال ندارد و تو هر چه را كه بندگانت درخواست كردند عطا نمودى و اگر درخواست هم نكردند بازهم به لطف خود بدون سابقهء درخواست عطا مىفرمايى و همواره راه فضل و كرمت به روى مردمان باز است ، اى مولاى من ! تو بر كسى بخل نكردى و در حق بندگانت جز احسان و نيكى چيز ديگرى روا نمىدارى و من بندهء ناتوان از آن بيم دارم كه از روى غفلت اوامرت را بشكنم و به نافرمانى و تجاوز از حدود فرمانت پافشارى كنم و از وعدهء عذابت غفلت بورزم ، خداوندا تو را حمد و سپاس مىگويم كه تو آن خداى توانايى كه هيچ كس توان غلبهء بر تو را ندارد ، و تو آن شكيبايى كه شتاب